Grupa 15 małych wysp chorwackich na Morzu Adriatyckim u południowo-zachodnich wybrzeży półwyspu Istria. Panuje tu klimat śródziemnomorski. Godne zobaczenia są rezerwaty przyrody i drogocenne, dobrze zachowane “pomniki” kultury antycznej. Na największej wyspie Veli Brijun znajdują się ruiny budowli z czasów rzymskich, bizantyjskich i średniowiecznych, a w mieście Brioni — obiekty wypoczynkowe objęte dostępnym dla turystów parkiem narodowym.

Stari Grad jest to niewielkie miasto położone na chorwackiej wyspie Hvar. Populacja miasta wynosi 1,906 mieszkańców, natomiast całą gminę Satri Grad zamieszkuję 2,817 mieszkańców. Dane te pochodzą ze spisu powszechnego który odbył się w 2001 roku.

Stari Grad ( w dosłownym tłumaczeniu oznacza Stare Miasto) był pierwszym miejsce osadnictwa na wyspie Hvar i jednym z pierwszych w całym regionie basenu Morza Adriatyckiego. W antycznym okresie miasto zostało osiedlone przez mówiących językiem indoeuropejskim mieszkańców Hvaru a następnie przez Greków.

Pałac Dioklecjana w Spalatum (w Splicie) to rezydencja zbudowana przez cesarza Dioklecjana na przełomie III i IV wieku jako willa, w której miał zamiar osiąść po zamierzonej na 305 r. abdykacji. Budowla została zaplanowana na wzór castrum romanum (warownego obozu rzymskiego), na prostokącie o wymiarach 214,0 x 175,0 m. Zabudowania przecinały dwie wewnętrzne ulice (cardo – podłużna i decumanus – poprzeczna) wzdłuż których ustawiono szeregi kolumn. Na ich przecięciu znajdował się wewnętrzny dziedziniec.

Ulica poprzeczna rozdzielała część przeznaczoną na pomieszczenia gwardii cesarskiej od części reprezentacyjnej. Każda z ulic kończyła się bramą w murach: od strony zachodniej – Brama Żelazna (Porta Ferrea), północnej – Brama Złota (Porta Aurea), wschodniej – Brama Srebrna (Porta Argentea), południowej – Brama Brązowa (Porta Aenea). Rezydencja od południa przylegała do brzegu morza i od tej strony bok założenia pałacowego stanowił kolumnowy portyk umożliwiający długie spacery wzdłuż nadbrzeża. Pozostałe boki pałacu były ufortyfikowane basztami wzniesionymi na narożach, przy bramach i w środkowych częściach muru, pomiędzy bramami. Do pałacu, od strony portyku prowadziło wejście przez centralnie usytuowany westybul. Po jego obu stronach znajdowały się pomieszczenia mieszkalne. Za westybulem znajdował się perystyl zbudowany na planie koła, przekryty kopułą. W głębi, po stronie lewej od wejścia Dioklecjan nakazał wznieść świątynię Jowisza. Naprzeciw niej znajdowało się wzniesione jeszcze za życia cesarza mauzoleum. Była to budowla na planie ośmioboku, otoczona kolumnadą. Do wnętrza mauzoleum prowadził portyk od strony ulicy przecinającej założenie w kierunku podłużnym.

Niepowtarzalne dzięki swoim haftom, katedrze, koniom rasy lipicany i aromatycznym winom Đakovo to turystyczna perła wschodniej Slavonii.

Nad miastem panuje Bazylika św. Piotra z dwiema 84-metrowymi dzwonnicami, zbudowana w 1882 roku. Katedrę wzniesiono za życia biskupa Józefa Jerzego Strossmayera, który popierając budowę wielu obiektów kościelnych i gospodarczych przyczynił się do rozwoju Diecezji Đakovo. Okazuje się bowiem, że w czasie jej trwającej 760 lat historii, wielu biskupów pozostawiło ślady swojej działalności w Đakovie. Tak więc za biskupa Antuna Mandicia w 1806 roku otwarto pierwszą wyższą szkołę Slavonii, kiedy wybudowano seminarium duchowne.

Tuż obok katedry znajduje się piwnica winna ze słynnymi winami mszalnymi, serwowanymi przy szczególnych okazjach jako wyjątkowy specjał. Zawsze trafiają na stoły w czasie oficjalnych wizyt państwowych w Chorwacji czy podczas prezentacji, przygotowywanych przez Chorwacką Wspólnotę Turystyczną na całym świecie dla przedstawicieli działaczy turystycznych i dziennikarzy.

Miejska Starówka została wybudowana w stylu historyzmu oraz secesji i przyciąga uwagę coraz większej liczby turystów, którzy przyjeżdżają do Chorwacji także dzięki wyruszajacym z Budapesztu statkom wycieczkowym kursującym po Dunaju.

Dlatego też podczas zwiedzania miasta stałym punktem jest wizyta w Państwowej Stadninie Lipicanów, której powstanie wiąże się z rokiem 1506. Ich pięknem i gracją ruchów zachwycała się także brytyjska królowa Elżbieta, która odwiedziła stadninę w 1972 roku. Każdego roku lipicany biorą udział także w tradycyjnej kulturalno-turystycznej imprezie Hafty z Đakova, która w lipcu 2007 roku odbyła się po raz 41. To wydarzenie już dawno wykroczyło poza ramy krajowe i w tym roku przyciągnęło wykonawców z pięciu kontynentów i dziesiątki tysięcy odwiedzających z całego świata. Wykorzystując swoją tradycję i słynne hafty wykonywane złotą nitką, dzięki zachowanym rzemiosłom i umiejętnościom przekazywanym z pokolenia na pokolenie, Đakovo stwarza odwiedzającym warunki do udanego wypoczynku w autochtonicznym otoczeniu.

Miasto Opatija, pierwsza miejscowość na wybrzeżu Adriatyku, szczycąca się statusem kurortu turystycznego, która już w 1889 roku na mocy specjalnej uchwały została ogłoszona uzdrowiskiem.

Mało która miejscowość zawdzięcza turystom tak wiele, jak Opatija. Do połowy XIX w. we wsi stały tylko chaty rybaków, a jedyną większą budowlą był kościół św. Jakuba (crkva sv. Jakoba). W 1844 r. w Opatii powstała pierwsza letniskowa willa – Angiolina, zbudowana przez Iginio Scarpa z Rijeki. Zapraszano do niej licznych gości, m.in. cesarza Ferdynanda z małżonką. Wieść o nowym letnisku szybko się rozeszła, przede wszystkim wśród austriackiej arystokracji. W Opatii niemal na wyścigi zaczęto budować wille i hotele.

W 1873 r. doprowadzono linię kolejową. W 2004 r. Opatija i okoliczne miejscowości – Ičiči, Ika, Lovran, Medveja i Moščenička Draga – obchodziły 160. rocznicę przyjazdu pierwszych turystów. Tworzą one teraz jeden, prawie nieprzerwany pas turystycznych osiedli.

Historia turystyki opatyjskiej sięga aż 1844 roku i ze względu na najdłuższą tradycję turystyczną w Chorwacji, to właśnie w Opatii, przy współpracy władz miejskich i Republiki Chorwacji, zostało otwarte Chorwackie Muzeum Turystyki. Mieści się ono w „Willi Angiolina” i Pawilonie Sztuki „Juraj Šporer”, gdzie są organizowane stałe i czasowe ekspozycje.

Wybierając się w zagraniczną podróż, na wczasy czy włóczęgę autostopem warto wiedzieć, gdzie można natknąć się na internetowe kawiarnie. Chociaż e-mail nie zastąpi kolorowej pocztówki z palmą i złotym piaskiem, to miło jest dostać kilka słów wystukanych na klawiaturze gdzieś daleko, daleko…

Kutina

Ram InterNet Café
V. Nazora 6a
44320 Kutina
Telefon: ++385 44 626 333
E-mail: ram@sk.tel.hr

Zagrzeb

SubLink
The CyberCafe
Zagreb, Teslina 12
Telefon: 01/4811329
E-mail: shepoo@sublink.hr

AquariusNet
Kralja Drzislava 4
10 000 Zagreb

Chorwacja ma dwie twarze: to bajkowa kraina złotych plaż, gdzie lazur wody łączy się z błękitem nieba, w sąsiedztwie majestatycznych gór oraz kraj zielonych wzgórz i lasów, malowniczych równin, wśród których kryją się tajemnicze zamki, dwory i ruiny. Zatem wakacje w Chorwacji zaspokoją potrzeby zarówno potrzeby ciała, jak i ducha: starożytne zabytki sąsiadują tu z arcydziełami renesansu i baroku, a odwiedzenie znanych sanktuariów stanowi alternatywę dla wędrówek po parkach narodowych. Warto też zakosztować tradycyjnej chorwackiej kuchni albo skusić się na filiżankę aromatycznej kawy lub kieliszek wyśmienitego miejscowego wina.

Stolica Chorwacji Zagrzeb oferuje również podróżnym odwiedzenie licznych muzeów, jak; archeologiczne, etnograficzne, przyrodnicze, historyczne Chorwacji, sztuki prymitywnej, miasta Zagrzeb i najsłynniejsze Muzeum Mimara. Będąc w Zagrzebiu warto odwiedzić również Plac Jelacica, Katedrę Zagrzebską oraz budynek teatru Narodowego.

Do jednych z największych atrakcji Chorwacji przyciągających turystów jest także wielki Amfiteatr w Puli, wybudowanych przez Rzymian w 80 roku. Mógł on pomieścić 23000 widzów, którzy przychodzili oglądać ti niegdyś walki gladiatorów.

Reasumując Chorwacja to idealne miejsce na wszelkiego rodzaju wypoczynek, czy to na leniwe wakacje nad morzem w gorących promieniach słońca i morskich kąpieli, czy też na aktywny wypoczynek połączony z uprawianiem sportów oraz zwiedzaniem.

Narodowy Park Paklenica znajduje się we wschodniej części gór Velebit i obejmuje dwa dzikie i surowe kaniony Velika i Mala Paklenica, wychodzśące niemalże z morza Adriatyckiego. Wąwozy rozpościerają się na długości 14 km (Wielki) i 12 km (Mały), a ich głębokość siega 400 metrów (1000 – 1700 m n.p.m.) Są one charakterystycznymi formami kresowymi.
Geologiczne cechy Parku odzwierciedlają się w twardym gruncie w okolicach Bijinaca. W obu kanionach występuje wiele “pomników” przyrody takich jak szczeliny i uskoki skalne, jaskinie, doliny, wyżłobienia skalne utworzonych przez olbrzymią siłę wody i wysoką temperaturę, oczywiście “przy pomocy” czasu.
W Parku znajduje się ponad 70 jaskiń, szczególnie atrakcyjne są Manita peć i Vodarica (kocioł erozyjny).

Jaskinia Manita Peć leży na wysokości 550 m i można ją zwiedzać wraz z przewodnikiem (tylko w godzinach przedpołudniowych, jaskinia jest częściowo oświetlona). Korytarz wejściowy do jaskini ma ponad 25 m długości i 5 metrów wysokości. Dalej prowadzą schody, do pierwszego dużego pomieszczenia, które ma długość 40 m, 32 m wysokości i od 40 do 65 m szerokości. Centralna część jaskini jest morfologicznym unikatem z dużą liczbą stalaktytów i stalagmitów oraz kolumn.

Świat zwierząt w Parku jest bardzo urozmaicony, występują tu między innymi: orły, jastrzębie, kruki, sępy…
Również i świat roślin jest bardzo różnorodny, których w Parku występuje ponad 700 gatunków. Występują tu lasy bukowe oraz w mniejszym stopniu sosnowe i dębowe, będące niezwykłym kontrastem dla bardzo ubogiej roślinności Wybrzeża.

Narodowy Park Paklenica jest centrum alpinizmu chorwackiego, znanym poza granicami kraju. Historia alpinizmu sięga roku 1938 kiedy to Dragutin Brahm wspiął się na szczyt Anića Kuk(712 m). Tutejsze skały to szary sprasowany wapień o bardzo dobrych właściwościach tarciowych. Wszelkie krawędzie i załamania skały są bardzo ostre. Przeważają krawądki i ryski, jest też dużo rajbungów.
Sezon wspinaczkowy zaczyna się wiosnę, na Święta Wielkanocne, kiedy przyjeżdżają turyści z całej Europy. Sezon trwa całe lato i jesień, aż do końca listopada.